De oorsprong van Mudcloth:

Mud cloth (modderdoek) of Bogolanfini komt oorspronkelijk uit Mali. Het katoen dat ervoor wordt gebruikt, wordt vaak op kleine boerderijen verbouwd met eenvoudige, zeer arbeidsintensieve landbouwmethoden. Nadat het katoen is geplukt en schoongewassen, wordt het in grove draden. Deze vezels worden op handweefgetouwen tot strips van 12-15 centimeter breed geweven door de mannen van het dorp. Dit is niet alleen tijdsintensief, maar er zijn zeven tot tien strips van ruim anderhalve meter nodig om een stuk stof van gemiddelde grootte te maken. De strips worden aan elkaar genaaid. Dat wordt gedaan met een handnaaimachine.

Voordat de stof wordt beschilderd, wordt hij in thee van de N'Galaman- of N'Tjankara-boom en soms van andere soorten gedompeld. Deze verf dient als een soort grondverf voor de kleuren die nog komen en geeft de stof een lichtbruine ondergrond. Hier komt ook de term bogolanfini vandaan. Hiervóór worden kleurstoffen gemaakt door plantenwortels, bladeren, bloemen, vruchten en zaden te koken, stampen en fermenteren. Deze worden gemengd met modder. Vervolgens krijgen ze de tijd om te rijpen, soms wel meer dan een jaar, om de goede kleur te bereiken.

Iedere kunstenaar heeft zijn of haar zorgvuldig bewaarde formules voor de kleurschakeringen en geheime plekken voor het verkrijgen van de modder. Het kan jaren duren voordat iemand het proces beheerst, niet alleen het verven, maar ook de reactie en het hechten van de kleuren op de stof moeten worden geleerd. Traditioneel was dit de taak van de vrouwen van het dorp, maar tegenwoordig houden mannen zich bezig met het ontwerpen.

Het opbrengen en weer wegwassen en opnieuw opbrengen van de brij van klei verschilt van individu tot individu. Verschillende lagen en combinaties worden gebruikt. Soms wordt het geheel in een oplossing gedompeld die de kleuren en patronen beter doet uitkomen. Als de kleur wit is vereist, worden deze plekken met een zoutoplossing gebleekt. Het gehele proces kan voor elk product weken, zo niet maanden duren. En dan tellen wij de tijd van voorbereiding door boeren, wevers en verfexperts niet eens mee.

Alle patronen en kleuren op modderdoek hebben een betekenis. Vaak verschillen zij van gebied tot gebied. Zij kunnen staan voor status, een bepaalde bevolkingsgroep en zelfs voor karakter. Zwart/wit patronen worden gebruikt voor het vertellen van verhalen of gezegdes. Roestkleur vertegenwoordigt bloed ten gevolge van de jacht of van oorlog en is vooral populair bij het Fulani-volk. Beige is de kleur van de stof vóór het decoreren en fixeren van de kleur. Sommige patronen zijn eenvoudig bedoeld om mooi te zijn. Hedendaagse kunstenaars experimenteren met nieuwe ontwerpen, kleuren en combinaties.